طراح ، مجری و سرگروه : مسعود طباطبایی جانباز ۶۵٪ ارتش

مصاحبه ها

  • پیام سال 1396: هر ایرانی یک دوچرخه، یک درخت، همیار طبیعت و محیط زیست باشیم
  • بحران مدیریت و بحرانهای زیست محیطی جدیست ، اهدا خون و اهدا عضو تبلور انسانیت است با بهره وری صحیح از منابع طبیعی و تاریخی به فرزندان و آیندگان هم حق استفاده بهینه بدهیم
  • جنگ و بی عدالتی اقیانوسی است که اعماقش مرگ ، امواجش درد ، ساحلش ویران ، بارانش خون و غروبش غم مرگ انسانهاست
  • حفظ منابع ملی، طبیعی، تاریخی و حماسی یک کشور نشانگر فرهنگ، افتخار و ایثار یک ملت است
آمار: 6819149

» همراه :   9300064001  98+
» همراه :   9190064003  98+
» پیامک :   9354115554  98+
» رایانامه: gpg_2003@yahoo.com
» تارنما :                www.GPG.ir
» ایران - تهران         Iran - Tehran

 

ارزشمندترین خانه جهان در تهران+ تصاویر

در میدان حسن آباد به سمت خیابان امام خمینی یک خانه تاریخی وجود دارد که طراح و مالکش یک استاد دانشگاه بوده، اما از آن در دهه ۴۰ به عنوان گران ترین خانه به خاطر آثار تاریخی‌ اش یاد می‌ کردند. ممکن است افراد زیادی از جلوی گران ترین خانه تاریخی ایران و جهان بارها عبور کرده باشند اما آن را نشناسند. ممکن است افراد زیادی در میدان حسن آباد و خیابان های اطرافش زندگی کنند یا ترددشان به آن منطقه زیاد باشد اما ندانند موزه مقدم کجاست. خانه کوچکی که در بین همه خانه‌ها و مغازه‌های آن اطراف به راحتی گم می‌شود، اما وقتی آن را پیدا کردید وارد حیاطی خواهید شد که دنیای بیرون را از فضای داخل جدا می‌کند. یک پا گرد و حوض وسط عمارت هشتی ورودی تنها فاصله میان دنیای شلوغ شهر با خلوت استاد دانشگاه تهران است. موزه مقدم در حقیقت خانه پدری استاد محسن مقدم از جمله خانه‌ های مجلل دوران قاجار متعلق به یکی از درباریان آن زمان به نام محمد تقی خان احتساب الملک بوده است.

احتساب الملک دارای دو پسر به نام‌های حسن و محسن بود که برای ادامه تحصیل به اروپا رفتند. حسن در فعالیت‌های ادبی، سیاسی و اجتماعی حضور فعالی داشت و در جوانی فوت کرد. از او نمایشنامه بسیار معروف «جعفرخان از فرنگ آمده» به جا ماند.

برادر کوچک ترش محسن، پس از اتمام تحصیلات خود در رشته های نقاشی، تاریخ هنر و باستان شناسی در سال ۱۳۱۵ به وطن بازگشت و به همراه همسر فرانسوی خود «سُلما» در خانه پدری یعنی محل فعلی موزه ساکن شدند.

ارزشمندترین خانه جهان به واسطه داشتن اشیای تاریخی و گرانبها به گرانترین خانه جهان در سالهای دهه ۳۰ و ۴۰ توسط پروفسور پوپ مورخ آمریکایی که مقاله‌ای با عنوان بررسی هنرهای ایران در مجله سپید و سیاه نوشته بود، معروف شد و هنوز هم جزو یکی از منحصر به فردترین خانه های ایران و جهان است. در سال ۵۱ زنده یاد استاد مقدم خانه پدری خود را به همراه آثار نفیس گردآوری شده وقف دانشگاه تهران کرد و در سال ۶۶ دار فانی را وداع گفت و پس از مرگ همسرش در سال ۱۳۶۹، تولیت موزه مقدم در اختیار مستقیم دانشگاه تهران قرار گرفت.

این خانه تاریخی مساحتی برابر با ۲۱۱۷ مترمربع شامل سه حیاط بیرونی، اندرونی و سرایداری است. در ساختمان بیرونی (تابستانی) اتاق پیشخوان وجود دارد که در زمان حیات محسن مقدم به عنوان اتاق جانبی سالن پذیرایی مورد استفاده قرار می‌گرفت. اکنون در بخشی از این اتاق به معرفی فعالیت های کاری و علمی مقدم در قالب عکس، لوازم شخصی و در بخشی دیگر به نمایش آثار تزئینی چوبی، وسائل آشپزخانه و صندوق خانه های قدیمی پرداخته شده است.

زیرزمین خانه در دوره مظفری همزمان با ساخت خانه توسط احتساب الملک پدر محسن مقدم بنا شده است. تزئینات دیوارهای حوضخانه از کاشی و قطعات ظروف سفالین برگرفته از آثاری نفیس متعلق به سده‌های چهارم تا سیزدهم هجری قمری است که سیر و تحول صنعت سفال و کاشی ایران را به نمایش می گذارد. هر کسی که پا در این خانه می گذارد از زیبایی آن اظهار شگفتی می‌کند. تنها وجود اشیای تاریخی آن نیست که این خانه را به موزه تبدیل کرده بلکه وجود درختان تنومند و معماری خانه نیز بر زیبایی‌های آن افزوده است.

1394,03,13 @ 02:32 ب.ظ |
(0)
نام :
ایمیل :
وب سایت :

ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد

بخوانید این جمله در گوش باد - چو ایران نباشد تن من مباد

اهدا 160 لوح سپاس، تقدیرنامه، شهروند افتخاری و 8 تندیس توسط مسئولین لشکری،کشوری و... نشانگر تلاش بی وقفه گروه انسانهای سبز  از سال 1382 تاکنون جهت گسترش فعالیتهای انسان دوستانه، صلح و دوستی، روح میهن پرستی، حفظ منابع ملی، طبیعی، زیست محیطی و ادای احترام به حماسه سازان تاریخ ساز از کورش هخامنشی تا شهید فهمیده میباشد.

  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name